Forum Polska REFLEKSJE

Grzegorz napisał:

Życie sensu nie ma

Swije zdanie Grzegorzu  przedstawiłeś.
Ja odpowiem  równie krótko:

Zycie sens ma.                   

                    Dla mnie BÓG.                   

                    Sens życia według mnie to żyć tak aby być szczęśliwym człowiekiem cieszyć się z każdego nowego dnia , nigdy się nie poddawać walczyć o swoje miejsce na ziemi :mrgreen:
Dobra ja tu baju baju  a mój sens życia zakłada pętle na szyji i szuka odpowiedniej gałęzi 
Sesns życia jest pojęciem abstrakcyjnym więc nie można go zdefiniować.
Podpowiem tylko
Że my sami wybieramy jaki jest nasz sens życia. :roll:                   

                    dla Braszki  - świadomość rozumu i świadomośc umysłu

jakokolwiek skomplikowanie to brzmi                    

                    Grzegorzu
skąd ten cynizm

to chyba  nie jest dobra reakcja na cos, co jest Ci
niezrozumiałe ...                   

                    Gdyby nie cynizm to by mnie tu nie było
Nie wiem czego nie zrozumiałem Braszko

Przyszło mi to do głowy wawo, ale miałem nadzieję na kogoś zakochanego w życiu, kto spowodowałby uśmiech mych ust na zmęczonej twarzy, uśmiech gdzie nikt nie znalazłby ani nuty cynizmu lecz zrozumienie, a raczej przypomnienie miłości do tego życia; do życia, które bezpowrotnie minęło; do tego, które przepływa mi w tej chwili przez palce; i do tego, które jeszcze przede mną- to takie proste a jednak musi pozostać marzeniem, nadal; może to i dobrze, bo niektóre rzeczy marzeniami muszą pozostać by nie stracić uroku, ale przecie nigdy nie wiadomo czy dana rzecz po zmaterializowaniu straci swoją magiczną moc jaką miała w marzeniu

"ale czymże człowiek żeby się skarżyć"...                   

                    Ja mając ponad dwa razy mniej lat niż Ty wawo powiem Ci:
warto było żyć                   

                    www.senszycia.pl                   

Szuwi napisał:

żaden piękny monolog w świecie wirtualnym nie wywoła uśmiechu na twarzy w świecie rzeczywistym

U mnie wywołuje Szuwi!
Monolog  jest wirtualny ale ludzie są rzeczywiści.
I to jest dla mnie przyjemność płynąca z ekranu.                   

                    jak rozumiem, wywolala usmiech na twojej twarzy? ...
to dobrze...
bo zycie ma sens ... jesli mu na to pozwolimy

(kolejny banal, a jakze ... ale kto zaczyna szablonowo, czego poza szamblonami moze sie spodziewac? ) .....  :mrgreen:                   

                    Dobra, dobra koniec żartów ( choć żart Aninoma był całkiem głupi i pomógł mi odnaleźć część utraconego sensu...) czas zająć się tym tematem na POWAŻNIE. Oczywiście sam temat nie miał tytułu, który zmuszałby postujących do udzielenia odpowiedzi na pytanie dręczące mnie i nurtujące od dawien dawna, który to tytuł powinien brzmieć raczej w ten sposób: jak forumki ( to chyba braszkowe określenie, które, jak wszystko co pisze jego autorka, bardzo lubię ) odczuwają i radzą sobie z bezsensem i absurdalnością swego istnienia ? Już forumki pisały, że mają dzieci, boga, czyli, że to, oraz wiele innych, to sposoby radzenia sobie z bezsensem, które to odpowiedzi mnie w pełni zadowalają ( choć uśmiechu mych ust nie powodują...[ha ha ha]), ale teraz przychodzi o wiele trudniejszy problem a mianowicie jak odczuwamy ten bezsens w ogóle i w chwilach kiedy dzieci i bóg go nam nie przesłaniają; ja mam utrudnione zadanie, bo nie mam dzieci ani boga i owe szczególne chwile świadomości jak i problem w ogóle przeżywam bardzo...właściwie to wystarczy: bardzo; a sposóbu w jaki to przeżywam można się domyślić po tym, co piszę w tym temacie, a raczej sposobu, w jaki to robię, co mnie samego, gdyby ktoś tak pisał, irytowało troszkę, więc rozumiem wszystkie aluzje.

[size=16][ Dodano: 2005-08-07, 22:20 ][/size]
Z tymi szblonami to jest pułapka, bo jeżeli widzę przykład takiego myślenia, to włączając do "dyskusji" swoje nieszablonowe pomysły wykazuję się indywidualizmem i mogę poszerzyć, temu kto chce, horyzonty, ale równie dobrze jeśli widzę banały to nie chce mi się wtrącać, bo i tak mnie nie zrozumieją.                   

Grzegorz napisał:

Z tymi szblonami to jest pułapka, bo jeżeli widzę przykład takiego myślenia, to włączając do "dyskusji" swoje nieszablonowe pomysły wykazuję się indywidualizmem i mogę poszerzyć, temu kto chce, horyzonty, ale równie dobrze jeśli widzę banały to nie chce mi się wtrącać, bo i tak mnie nie zrozumieją

i o te banały Braszce szło pisząc o niezrozumieniu
bo widzisz Grzegorzu  - do ogólnej definicji sensu życia Braszka dochodzi  przez szereg juz lat
być może ujeła ją zbyt ogólnie co w Tobie wywołało uśmiech politowania
"tylko to"  - nie Grzegorzu nie tylko to  - a : aż to
Czy kocha Braszka życie ? nigdy sie nad tym nie zastanawiała
dano jej pewien odcinek i chce najlepiej go wykorzystać
świadmość umysłu świadomośc rozumu poznanie siebie i innych poznanie mechanizmów
znajdowanie kluczy otwierających poszczegolne stopnie wiedzy, nie tylko tej rozumnej ale i duchowej
to jest sensem Braszkowego zycia


Braszka

p.s forumki  - nie sa Braszkowym okresleniem